Vastgótaspets — szwedzki pies, mały, silnie umięśniony, podobny z wyglądu do welsh corgi i przez część kynologów zaliczany raczej do owczarków. Jego duża odwaga i energia czyni zeń wybitnego psa stróżującego, cenionego też jako towarzysza w domu. Nie ma pasji do polowań i dzięki temu używa się go w gospodarstwach rolnych jako pasterza krów. Jego wysokość to 35—40 cm. Eurasier — efekt skrzyżowania szpica europejskiego ze szpicem azjatyckim. Ponieważ pies ten nie jest jedno rodny, są trudności  z dalszą  hodowlą tej  rasy.  Nie wykazuje skłonności myśliwskich i napastliwości. Kłopotliwy w utrzymaniu i pielęgnacji. Osiąga wzrost 50—60 cm. Norsk buhund — jeden ze szpiców norweskich. Wy-borny stróż, od setek lat trzymany w domach i zagrodach norweskich. Od 1943 r. występuje jako jednolita rasa. Nie jest zbyt ostry, cechuje go grzeczność i inteligencja. Jego wzrost — ok. 45 cm